ให้โอกาสตัวเอง

ให้โอกาสตัวเอง... ในการลอง 4 ปีที่ผ่านมา ได้เรียนรู้คำว่า “ให้โอกาสตัวเอง” โอกาสในการลอง โอกาสในการก้าวออกจากพื้นที่เดิม ๆ และโอกาสในการพาตัวเองไปพบผู้คนใหม่ สังคมใหม่ ซึ่งค่อย ๆ หล่อหลอมให้เราเป็นเวอร์ชันที่กล้าก้าวเดิน มองมันด้วยความสนุกมันก็จะสนุก ปี 1 : เดินหลายบทบาทแต่ไม่หลุดจากตัวเอง เราพาตัวเองมาเป็นส่วนหนึ่งในการทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัย สมัครเป็นอนุกรรมการสโมสรนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ ได้ออกค่ายศิลปศาสตร์อาสา สนุกมาก ได้เป็นส่วนหนึ่งของการส่งต่อสิ่งดี ๆ และมีอีกหลายกิจกรรมที่ได้ทำ และผลการเรียนอยู่ในระดับที่ดี เพราะเราเริ่มเข้าใจการจัดการเวลา เดินหลายบทบาทแต่ไม่หลุดจากตัวเอง ปี 2 : ความรับผิดชอบที่สนุก เริ่มมีบทบาทที่ต้องรับผิดชอบ เราเป็นประธานการเงินและงบประมาณ เป็นปีที่ได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับพี่ ๆ มีงานที่ต้องรับผิดชอบเพิ่มขึ้น แต่นั่นคือ “ความรับผิดชอบที่สนุก” โดยมีอาจารย์ พี่ ๆ สำนักงานและพี่นายกสโมสรคอยนำทาง ปี 3 : ครบทุกรสชาติ... เพราะมันทำให้เราโต เราได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกสโมสรนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ เป็นปีที่หนักที่สุด แต่ก็สนุกที่สุดเลยค่ะ ครบทุกรสชาติ โดยเฉพาะในภาคเรียนแรกที่เรียนหนักมากและโครงการต่อคิวมาพร้อมกัน เป็นปีที่มีสายโทรเข้ามากที่สุดในทุกเช้า แทบไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุกเลยล่ะค่ะ เราพบผู้คนมากมายในปีนั้น ผู้คนที่ไม่ได้ทิ้งไว้แค่ชื่อในความทรงจำ แต่ทิ้งมุมมอง ความคิด และทัศนคติที่ดี หลายมุมเจ๋งจนเราหยิบมาใช้ เพราะตัวเรายังต้องพัฒนาตัวเองต่อไป หากมีความผิดพลาดใดเกิดขึ้นในช่วงที่เราเป็นนายกสโมสร เราเชื่อว่ามันคือความผิดพลาดที่มีค่า เพราะมันทำให้เราโต ปีสุดท้าย : ไม่หยุดพักเพื่อรับโอกาสที่ใหญ่ขึ้น ปีสุดท้ายว่าจะหยุดแล้วเพราะอยากพัก แต่ก็รู้สึกเสียดายอยู่ดี เราสมัครเป็นสภานักศึกษา และได้รับเลือกตั้งเป็น 1 ใน 3 ตัวแทนของคณะ องค์กรใหญ่ขึ้น งานกว้างขึ้น และสิ่งสำคัญได้เจอคนเก่งเพิ่มขึ้นด้วยค่ะ